Zwolle 400 km-brevet
7/8 mei 2010
Voor de doorzetters

Foto’s Bernd Kaminski

We zijn de laatste jaren verwend met het weer. Mei wordt tegenwoordig als een overloopmaand gezien naar de zomer. Temperaturen van 20 graden of meer vinden we al heel normaal. Het kan ook anders.

Met het weerbericht van het KNMI kon je nog alle kanten op: In de nacht wat motregen en overdag een enkele bui. 10-14 graden. Weinig wind. Dat laatste kwam uit.

Verder is het in de nacht eigenlijk niet droog geweest. Of het nu motregen, lichte regen of wat anders heet is dan niet belangrijk. Ook de 14 graden is niet gehaald. Het zal zo tussen 7 en 10 graden geweest zijn. Maar goed, het gaat om het fietsen.

20 man staan om 21 uur aan de start bij de ZBC hal. Het is donker en de verlichting van de fietsen gaat al aan. De eerste kilometers gaan nog met een grote groep, maar al snel vallen er gaten. 2 man (Jan van Steeg en Wim Rutten) geven hun Velomobiel de sporen en verdwijnen snel uit zicht. Ik kom in een tweede groepje met Gert Beumer (Strada), Rich de Bruin (roeifiets) en Bernd Kaminski (racefiets). Daar kort achter een groep van een stuk of 8 racefietsers en daarna wat groepjes race- en ligfietsers.

Na 10 kilometer een strook met klinkers door Rouveen/Staphorst, maar daarna is het goed asfalt. Bij Havelte pakken we de Drentse Hoofdvaart op en blijven deze volgen tot vlak voor Assen. Even later, kort voor Norg, zie ik Gert Beumer om gaan met zijn fiets. Het is kort voor een plek waar we de weg moeten oversteken zodat we aan de andere kant het fietspad verder kunnen volgen. Hij gaat 2 maal over de kop en klimt daarna wat verdwaasd uit zijn Velomobiel. Wat er gebeurd is, is niet geheel duidelijk. Mogelijk is er bij het remmen iets misgegaan. Het was nat, maar het fietspad is daar recht.

Gert voelt dat zijn hoofd de straat heeft geraakt, maar is verder OK. De fiets zit onder de schrammen, maar er mee fietsen is nog steeds mogelijk. Na een minuut of 20 besluit Gert de rit voort te zetten en maar zien hoe het verder gaat. Uiteindelijk besluit hij toch halverwege, als we weer in de buurt van de startplek zijn, om de rit te staken. Wel fietst hij nog naar huis, zodat zijn totaal toch nog 350 kilometer is.

In Haren raak ik het groepje kwijt als zij een alternatieve route nemen. Na Haren merk ik dat ik geen verlichting heb en controleer of wellicht de accu leeg is. Ook de andere accu doet niets. Na een minuutje zoeken blijkt de verlichtingsknop uit te staan. Kennelijk heb ik deze een keer geraakt, waarbij deze is uitgezet.

Als ik om 10 voor 1 in Groningen bij de controle kom, ben ik de derde die daar aankomt. De 2 eersten (Jan en Wim) zijn dan al weer vertrokken. Meteen na mij komen ook de andere 3 en ook het eerste groepje met racefietsers. De mensen van het tankstation zijn zo enthousiast over onze verrichtingen, dat ze gratis koffiemuntjes uit delen.

20 minuten na aankomst vertrekken we weer als grote groep. Het wordt nu erg stil op straat en we maken geen gebruik meer van fietspaden. Op de hoofdweg kan prima. Toch kan dat problemen opleveren want bij Zevenhuizen komen we ineens op een stukje dat verboden is voor fietsers.

Even later heb ik echt het idee dat de verlichting minder wordt en ik stop even om de accu te wisselen. Als dat en een korte plaspauze gedaan is, ga ik weer achter de groep aan. Ik kan ze nog in de verte zien fietsen. De achtervolging duurt 6 minuten, waarbij ik wel wat geholpen word omdat een deel van de groep de afslag naar Fochteloo over het hoofd ziet.

In Steenwijk valt de groep uit elkaar als er wat hoogteverschillen zijn. Ook breekt een aandrijfsnaar bij de roeifietser. Ik raak wat achterop, maar kan kort voor de afslag naar Giethoorn weer bij de eersten aanhaken. Zij gaan echter over de rondweg en ik pak de wat kortere oude weg. Zo kom ik net wat eerder in Giethoorn aan. Na Giethoorn krijg ik het gevoel dat er een band lucht verliest en als ik bij Belt Schutsloot bij een paar straatlantaarns ben stop ik. De band is bijna leeg en dat wordt wisselen. De groep passeert al snel en verdwijnt weer uit zicht. Het wisselen kost ruim 10 minuten en weer ga ik in de achtervolging. Het is nog 22 kilometer naar de controlepost, maar 2 km voor ik daar ben heb ik de groep weer te pakken.

Om 10 voor 5 stap ik het tankstation Haerst binnen en tot mijn verrassing zijn Jan en Wim daar ook nog. Ze hebben ook oponthoud gehad door een lekke band, maar hebben ook tijd verloren bij Zevenhuizen. Daar zijn ze op het stuk dat verboden is voor fietsers door de politie staande gehouden. Een van hen kreeg zelfs een bekeuring omdat het achterlicht niet werkte.

De groep blijft ongeveer een half uur op de controle en ik vertrek samen met Jan en Wim. Het begint al licht te worden en even later kan de verlichting uit. We gaan na Balkbrug met een grote lus door het zuiden van Drenthe. Af en toe moeten we even stoppen voor wat kleinigheden en kort voor Beilen is er nog een kasseiachtige klinkerstraat.

Om 5 voor 8 zijn we in Westerbork, waar we de bakkerij van Jordy Schepers moeten vinden als controlepost. Ik heb alleen telefonisch met deze post kunnen overleggen en ze gaven aan dat de bakkers vroeg genoeg aanwezig waren om de allereersten op te vangen. Nu, om 8 uur, blijkt ook de winkel al open en we kunnen genieten van diverse lekkere stukken gebak (met een kop thee).

Kort nadat wij er zijn, komen ook de racefietsers binnen.

Een prima controlepost. Voorzien van dat waar we net behoefte aan hadden.

We blijven een half uur op deze post en vertrekken dan weer. Het is nu zelfs af en toe droog. Voor de banden maakt het allemaal niet uit. Als we 20 km onderweg zijn gaat de linkervoorband lek. De groep met racefietsers passeert ons en 10 minuten later gaan ook wij weer verder.

Het stuk dat nu volgt, tussen Erm en Hardenberg, is niet voorzien van het beste wegdek. Ik zal voor een volgende editie eens op zoek gaan naar een alternatief. Er lijken wel mogelijkheden te zijn via Duitsland.

Tussen Coevorden en Gramsbergen staat een brug open en komt iedereen weer bij elkaar. Overigens niet voor lang, want in Hardenberg moeten de racefietsers al weer stoppen. Wij moeten even later ook een paar keer stoppen voor lekke banden en zo komen we weer kort na elkaar om 5 voor 12 in Lemele op de laatste controlepost aan.

We blijven in Lemele een kwartier voor we aan de beklimming van de Lemelerberg beginnen. De racefietsers vertrekken als eerste. Jan en ik kort daarna en even later ook Wim. Jan klimt snel en is op de top al bij de racefietsers en gaat daarna solo terug naar de finish. Ik raak tijdens de klim wat achterop, maar blijf Wim nog voor. Ik zie hem nog in mijn spiegeltje. De racefietsers zie ik al vrij snel na de afdaling een eind voor me fietsen en kort voor Rechteren ben ik bij hen.

Als ze daarna bij het station van Dalfsen niet goed weten waar ze naar toe moeten, ga ik hen voorbij. Om klokslag 13 uur ben ik terug bij de sporthal. Jan is er al 10 minuten en de rest van de groep druppelt daarna snel binnen. Als 9^e en voorlopig laatste komt Wim om 13:25 aan. Hij heeft het op het laatste stuk vrij rustig aan gedaan.

Onderweg had ik al gehoord dat er 3 uitvallers waren. Van de 20 starters zijn dus nog 8 deelnemers onderweg. Het lange wachten kan beginnen.

De eerste vijf komen gespreid binnen tussen 14:00 en 16:00 uur en de laatste 3 tussen 19:30 en 20 uur.

Al met al is er tevredenheid over de geleverde prestatie.

Het was de tweede keer deze 400 op het programma stond. De eerste keer als voorbereiding voor PBP in 2007. Toen was er ideaal weer met temperaturen tussen 15 en 20 graden. In 2007 waren de eerste 3 al binnen 12 uur terug. Nu duurde het bijna 16 voor de eerste terug was. In 2007 waren toen al 18 van de 26 finishers binnen.